Kikkers

Het water in de vijver is glashelder. Kom je in de buurt dan plonst er plots een kikker van een zonnige plaats van de rand het water in. Alert de vertrouwde omgeving van het water opzoekend om zo gauw de oever weer veilig is, terug te keren om krachten op te doen in de warme zon. Ondertussen bezinnend hoe verder de dag door te komen. Met de kikkerblik vooruit, want een aangesterkte kikker is ook in staat sterk de zomer in te gaan en zich voor te bereiden op de winter die ongetwijfeld komen gaat. Het nageslacht in de vijver is zich aan het ontwikkelen en staat garant voor het voortbestaan.
In het voorjaar leek het erop dat alle kikkers in mijn vijver het loodje gelegd hadden. Vorig jaar dacht ik dat het probleem was ontstaan door slecht vijveronderhoud, teveel blad in het water betekent zuurstoftekort voor de kikker onder het ijs. Nu had ik de vijver goed schoongemaakt, maar ook nu was het weer raak. Het is volgens natuurkenners gebruikelijk dat een gedeelte van de populatie het leven laat in een strenge winter met veel ijs op en daardoor ook weinig zuurstof onder het water.
Een vijver is een bedenksel van mensen en werkt niet mee aan een goede habitat voor kikkers. Wat je ook bedenkt, de mens laat steken vallen.
Hurkend aan de rand van de vijver zag ik in het voorjaar op de bodem van de vijver een kikker, later twee en hoe meer rust ik nam in de observatie, hoe meer kikkers ik zag. Half verstopt onder een enkel blad, een beetje in de modder. Slechts een pootje zichtbaar, een achterlijfje. Hun behoeften op nul gezet, maar in alle rust klaar om zo gauw de omstandigheden ideaal zijn, toe te slaan en tot leven te komen.
Elke nieuwe dag die ik al turend in de vijver meemaak, zie ik die kikkerpopulatie enthousiast hun leven voortzetten. Ongedwongen, hun eigen omgeving naar hun hand zettend, zoekend waar het maximale voor hun bestaan te halen is. Probleemloos dat doen waarvoor  ze op de wereld zijn: leven en een prettig bestaan leiden. Elke ingreep is er een teveel. Iedere kikker vindt zijn eigen weg en weet in elke omgeving een goed fundament te leggen om voort te bestaan en dat te doen waar ze goed in zijn. Genietend van het eigen kunnen en het moment van de dag. Elke minuut van het bestaan vierend.